४२. सोपव सारे सद्गुरुवरती
श्रीगुरुन्नी सायंदेवाला कथा सांगितली. ब्रह्मदेवाचा अवतार त्वष्टा. योग्यवेळी मुंज झाली. विद्याभ्यासाला गुरुगृही गेला. गुरुंसाठी पक्के घर बांधणे, गुरुपत्नीसाठी विणकाम नसलेली काचोळी वगैरे इच्छा कशा पूर्ण करायच्या? एका यतीने त्याला काशीयात्रेचा उपाय सांगितला. शंकर प्रसन्न झाले. सृष्टीतील सर्व वस्तू निर्माण करण्याची शक्ती लाभली. त्याने शिवलिंग स्थापले तोच विश्वेश्वर. कथा ऐकताना सायंदेवालाही काशीयात्रा घडली.
पुत्र कलत्रेसहित नमोन । सांगे क्षेम समाधान।
होते पुत्र दोघेजण । चरणावरी घातले ।।१९१ ।।
ज्येष्ठसुत रंगनाथ । तयावरी कृपा बहुत ।
कृपानिधी श्रीगुरुनाथ । माथां हात ठेवती।।१९२ ।। अध्याय ४२ ।।
मनात येता घडते काशी,
का जीवा तू तळमळशी,
सोपव सारे सद्गुरुवरती
मने पावसी तू काशी ।।१ ।।
शिव शिव म्हणता श्रीविश्वेश्वर,
प्रसन्न होती तुझ्यावर,
कुरकुर सगळी सोडून द्यावी
गुर्वाज्ञा घे मनावर ।।२।।
भीतीने भीतीच वाढते,
निष्ठा निष्ठा वाढवते,
करु गेले की सगळे जमते,
कुरकुर ना करती ज्ञाते ।।३।।
तुझ्या प्रयत्ने गुरु तोषतील,
सगळी काशी घडे तुला,
का नसत्या वेड्या शंकेने,
प्राण तुझा रे तळमळला ।।४।।
त्वष्ट्याच्या हे प्रियकुमरा रे,
विश्वकर्मा नाम मिळे,
गुरुच्या सगळ्या पुरती इच्छा,
आनंदाश्रू ओघळले ।।५।।
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment