४८. स्वामी तुमचे वाक्य मला प्रमाण
पर्वतेश्वर नावाच भक्त शूद्र होता. त्याने कायावाचामने गुरुभक्ती केली. त्याच्या शेतावरून जेव्हा जेव्हा श्रीगुरु जात तेव्हा तेव्हा साष्टांग नमस्कार घालत असे. श्रीगुरु शेताजवळ आले, म्हणाले ऐकणार असलास तर सांगतो, मी परत येईपर्यंत पीक कापून टाक. गुरुवचन आपल्याला प्रमाण म्हणून त्याने सर्व पीक कापून टाकले. त्याची गुरुनिष्ठा पाहून गुरु संतोषले. गाव नापीक ठरला पण शेतकर्याला पीक दसपट लाभले.
विनोदे तुज सांगितले। तुवा निधरि कापिलें।
म्हणे तुमचे वाक्य भलें। तेचि कामधेनु मज ।।३३।।
ऐसे ऐकोनि श्रीगुरु म्हणती। निर्धार असेल तुझे चित्ती ।
होईल अत्यंत फळश्रुती। चिंता न करी म्हणोनियां ।।३४।। अध्याय ४८।।
वाहत मी हीच आण, श्रीगुरुवचन मज प्रमाण ।।ध्रु।।।
वर्ण शूद्र, शेत कसत, श्रीगुरु जधि येत जात,
भावभरे त्यांस नमित, करित सदा नामगान ।।१।।
शेत चांगले पिकु दे, भक्त एवढेच वदे,
गुरुदेवा तुज वंदे, आज्ञांकित मी अजाण ।।२।।
आज्ञा जर पीक काप, भंग तिचा घोर पाप,
मम मनास नाही ताप, सुस्वर मी गात गान ।।३।।
कामधेनु आज्ञा ही, ना ममता या देही,
सदय मला करि विदेही, भक्तीतुन निघत ज्ञान ।।४ ।।
दृढभक्ती दैन्य कुठे ? लाभ जिथे हानि कुठे,
सत्य जिथे, विजय तिथे, देवविले विपुल दान ।।५।।
No comments:
Post a Comment